Novopazarska Banja je poznata još starim Rimljanima, a u prošlom veku je u balneološkoj literaturi spominjana po ostacima rimskog toplog kupatila. Leži na 504 m nv, te spada među banje s većom nadmorskom visinom.
Malo je poznato da su prve termomineralne izvore Novopazarske Banje prvi kaptirali Rimljani. Do skora su postojali ostaci kupatila iz rimskog perioda u blizini današnje Specijalne bolnice.
U srednjem veku banja je pripadala manastiru Đurđevi stupovi i bila u sastavu župe Brvenik.
Za vreme Turaka dobija naziv Ilidža, ali je izvesno vreme bila napuštena. Iz 1611. godine postoji zapis francuskog putopisca Lefevra, samo o prirodnim izvorima tople vode, ali ne i o banjskim objektima.
U XVII veku Turci joj posvećuju veću pažnju. Na ostacima rimskog kupatila, Turci su sagradili dva kupatila i nešto dalje karavan-saraj za smeštaj posetilaca.